Τα ίδια παιδιά, τα παιδιά των παιδιών μας, τα εγγόνια μας.
Έρχονται να μείνουν μαζί μας αρκετές ημέρες το χρόνο. Σαββατοκύριακα και τριήμερα, με τους γονείς τους. Τα καλοκαίρια, μόνα τους.
Στην πρώτη περίπτωση, εμείς, η γιαγιά και ο παππούς, βλέπουμε πώς μεγαλώνουν και ανατρέφονται τα παιδιά, κατά τις απόψεις της σύγχρονης ιατρικής και παιδαγωγικής επιστήμης, τις πληροφορίες του διαδικτύου και την επίδραση των διαφημίσεων.
Στη δεύτερη, στο τέλος του καλοκαιριού, οι γονείς με τρόμο διαπιστώνουν το διαβρωτικό ρόλο της γιαγιάς και του παππού, που κάνουν του κεφαλιού τους, διαταράσσουν την τάξη και σπέρνουν ζιζάνια στο γκαζόν της ανατροφής των παιδιών τους (ή στην ανατροφή των παιδιών του γκαζόν;).
Στην πρώτη περίπτωση, τα εγγονάκια μας έρχονται καλοντυμένα και τριζάτα από την καθαριότητα. Παίζουν στην ώρα τους, τρώνε στην ώρα τους, πλένονται στην ώρα τους, κοιμούνται στην ώρα τους και για όλα αυτά, γίνεται πολλή κουβέντα. Ακόμη, δεν κάνει να ακούνε «κακά λόγια», να πιάνουν έντομα, να χαϊδεύουν τα σκυλιά, να τρώνε ωμά βλαστάρια.
Στη δεύτερη, τα κάνουν όλα τα παραπάνω, όταν τα παρακαλέσει η γιαγιά τους, χωρίς να γίνει καμία κουβέντα, ακούνε και λένε όλων των ειδών τα λόγια, πιάνουν και χαϊδεύουν ότι δεν τους κάνει κακό, και τρώνε ό,τι θέλουν (η αλήθεια είναι ότι, εξ αιτίας των γονέων τους, έχουν μάθει να μη τους αρέσουν τα ανθυγιεινά φαγητά). Ακόμη, βγαίνουμε στο βουνό, μαζεύουμε, από κουκουνάρια και λουλούδια, μέχρι καύκαλα από σαλιγκάρια και «πουκάμισα» από φίδια και τρώμε άγρια σπαράγγια και καρπούς από τα δέντρα.
Το ερώτημα, ποιος είναι πιο σωστός, οι γονείς ή η γιαγιά και ο παππούς, δεν είναι λάθος, είναι ανύπαρκτο. Οι γονείς είναι η ζωή, η γιαγιά και ο παππούς η παρένθεση. Οι γονείς είναι η ισορροπημένη δίαιτα, η γιαγιά και ο παππούς η λιχουδιά. Οι γονείς είναι το πρόγραμμα, η γιαγιά και ο παππούς το διάλειμμα. Όλοι είναι χρήσιμοι, στη σωστή δόση. Βέβαια, όταν οι διακοπές τελειώνουν, και έρχεται η ώρα του αποχωρισμού, τα εγγονάκια κλαίνε, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο από το ότι πέρα από τη ζωή, την ισορροπημένη δίαιτα και το πρόγραμμα, τη βρίσκουν και με τις παρενθέσεις, τις λιχουδιές και τα διαλείμματα. Να είναι καλά κι’ ευτυχισμένα.
Υστερόγραφο: Όταν σκέφτομαι τα εγγόνια μου, μου έρχεται πάντα στο μυαλό ένα σχόλιο του Γιάννη Μπουτάρη από μία συνέντευξη που αναφερόταν στα σαββατοκύριακα με τα εγγόνια του. Έλεγε, σχετικά με την τηλεόραση: «τα αφήνω να βλέπουν τηλεόραση μέχρι να γίνουν τα μάτια τους τετράγωνα». Είναι μία κλασσική περίπτωση, όπου η υπερβολή της αγάπης γεννά την αγάπη της υπερβολής. Ας είναι καλά κι’ αυτός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου