Συμμετέχουμε, σαν πρωταγωνιστές, ρολίστες, κομπάρσοι.
Σε μία «μαύρη κωμωδία» σεναρίου σύλληψης Μαρξ (του
Γκράουτσο, όχι του Κάρολου).
Για την εκλογή ηγέτη μιας κεντροαριστεράς (του
Κάρολου, όχι του Γκράουτσο), ή ενός κεντρώου χώρου (προοδευτικού, όχι
συντηρητικού), ή ενός μεσαίου χώρου (που θα πιάνει από το αριστερό πέτο του Αλέξη
και θα τελειώνει στο δεξιό μπατζάκι του Κυριάκου), ή ενός χώρου που να χωράει
κι εμάς (χώρος να ‘ναι, κι ότι να ΄ναι).
Η πρωτοβουλία ξεκίνησε με στόχο να εξασφαλίσει τη νίκη
σε αυτούς που την ανέλαβαν, παρά τον κίνδυνο, με τη διαδικασία που επελέγη, να
απογοητεύσει, αποθαρρύνει και, τελικά, αποτρέψει ένα σημαντικό μέρος αυτών που
θα ήθελαν, από οποιοδήποτε επίπεδο, να συμμετάσχουν.
Συνεχίστηκε με τον εγκλωβισμό αυτών που φοβήθηκαν
μήπως, αρνούμενοι τη συμμετοχή τους, χρεωθούν την αποτυχία του εγχειρήματος.
Ολοκληρώθηκε με
τη συμμετοχή αυτών που το μόνο που προσδοκούν είναι μία θέση στο κάδρο της
επόμενης μέρας.
Έχουν οι υποψήφιοι στα μπαγκάζια τους, άλλοι το νιάτο,
άλλοι την αποτελεσματικότητα, άλλοι την τόλμη για συγκρούσεις, άλλοι το όνομα (κι
άλλοι τη χάρη), άλλοι άλλα, άλλοι όλα.
Α, ναι, έχουν κι από ένα σχέδιο, άλλοι πλήρες, άλλοι
στα τελειώματα, άλλοι στα τούβλα, άλλοι στα μπετά, άλλοι στα συρτάρια, άλλοι
στο μυαλό τους, άλλοι αλλού.
Θέλουν τη μεγαλύτερη (δυνατή) συμμετοχή, άλλοι τόσο
μεγάλη όσο να την ελέγχουν, άλλοι τόσο μεγάλη ώστε να μην την ελέγχουν οι
αντίπαλοι τους.
Πιστεύουν, κάποιοι ότι, γνωρίζοντας οι ψηφοφόροι για ποιον ψηφίζουν,
κι όχι για τι ψηφίζουν, λύνονται τα χέρια του καθενός από αυτούς να κάνει ότι
θέλει, μετά την επικράτηση του (κι αν δεν επικρατήσει, θα δει τι θα κάνει).
Είναι όμως κανείς από τους υποψήφιους ικανός:
Να συνεγείρει με το όραμα του για την Ελλάδα του
αύριο;
Να ενθουσιάσει με την ποιότητα, την πληρότητα και το
εφικτό του σχεδίου του;
Να πείσει για το οργανωτικό του δαιμόνιο;
Να κινήσει το ενδιαφέρον για τις συμμαχίες που θα
επιδιώξει;
Εκτιμώ ότι, όσοι δεν είμαστε οπαδοί συγκεκριμένων
υποψηφίων, συμπατριώτες τους, συγγενείς τους ή υπόχρεοι (συναισθηματικά, από
παράδοση ή αλλιώς) προς αυτούς, θα προσέλθουμε στην ψηφοφορία με την αίσθηση καθήκοντος
για επιλογή του λιγότερο ακατάλληλου, του λιγότερο πολωτικού, του λιγότερο
προκλητικά προβεβλημένου - τελικά, του
λιγότερο κακού - υποψηφίου.
Το τελευταίο μοιάζει να δείχνει ότι ο πήχης έχει μπει
χαμηλά, δεν είναι όμως καθόλου έτσι, αφού ο λιγότερο ακατάλληλος θα είναι ο πιο
κατάλληλος που διαθέτουμε (μεταξύ των υποψηφίων, πάντα), ο λιγότερο πολωτικός
θα είναι ο συναινετικότερος που διαθέτουμε (μεταξύ των υποψηφίων, πάντα), ο
λιγότερο προκλητικά προβεβλημένος θα είναι ο σεμνότερος που διαθέτουμε (μεταξύ
των υποψηφίων, πάντα).
Άλλωστε μερικά πράγματα δεν μπορούν να γίνουν από τη
μία στιγμή στην άλλη, η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους πολιτικούς θα
αυξάνεται ανάλογα με την αύξηση της εμπιστοσύνης των πολιτικών προς τους
πολίτες (και, έτσι, με κόπο, επιμονή, συνέπεια, θα έρθει μία ώρα που «επικεφαλής»
μίας παράταξης θα σημαίνει «ηγέτης και συντονιστής» και όχι «τσομπάνης και
άγιος Βασίλης»).
Ας αναλογιστούμε ότι η χώρα, διαχρονικά, ωφελήθηκε,
αλλά και απογοητεύθηκε, εξαπατήθηκε,
ζημιώθηκε ΚΑΙ από πολιτικούς που την συνέγειραν, την ενθουσίασαν την έπεισαν, ΚΑΙ
από πολιτικούς χαμηλού προφίλ αλλά υψηλού φρονήματος, ήπιους αλλά επίμονους,
λιγομίλητους στο «καφενείον η Ελλάς» αλλά με ισχυρό λόγο στον διεθνή χώρο.
Ας κατανοήσουμε ότι το κυνήγι του ανέφικτου, αν δεν
είναι συνειδητό ψέμα (το λένε και … αυταπάτη μερικοί), μπορεί να περιέχει
στοιχεία ηρωισμού, αλλά σπάνια οδηγεί σε αποτέλεσμα.
Ας συνειδητοποιήσουμε ότι αν δεν πάμε εμείς να
ψηφίσουμε τον «λιγότερο κακό» αφήνουμε χώρο σε άλλους να εκλέξουν «επιτυχημένο
αρχηγό» με κριτήρια αποτυχίας.
Ας το πάρουμε απόφαση ότι, ΤΩΡΑ, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, πρέπει να
ψηφίσουμε με ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ το καλό της κοινωνίας μας, της χώρας μας, της
πατρίδας μας, ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΜΕ ΑΥΤΟ.
Και ας μη ξεχνάμε ότι:
Με μοναδικό κριτήριο «τη μάρκα», και με γνωστό ότι
κυκλοφορούν και προϊόντα «μαϊμούδες», διαλέγουν μόνο οι αφελείς, όχι οι
ψαγμένοι πολίτες!
Με μοναδικό κριτήριο «την πολυσυλλεκτικότητα»,
διαλέγουν οι βιαστικοί οπαδοί, όχι οι συνειδητοποιημένοι πολίτες!
Με μοναδικό κριτήριο «τα νιάτα», διαλέγουν μόνο οι
συγκινούμενοι από τη σωματική ρώμη και τη νεανική ορμή, όχι οι ώριμοι πολίτες!
Με μοναδικό κριτήριο τα αποτελέσματα παρόμοιων
διαδικασιών σε άλλες κοινωνίες, διαλέγουν μόνον οι παρορμητικοί, όχι οι
νηφάλιοι πολίτες!
Καλή αντάμωση στις κάλπες και,
ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η
ΕΝΤΟΛΗ ΜΑΣ!
Κατά πάσα πιθανότητα, θα υπάρξει και δεύτερη Κυριακή,
οπότε,
ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΥΡΙΑΚΗ, ΤΟΣΟ ΠΙΟ
ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΧΥΡΗ ΜΑΣ ΕΝΤΟΛΗ!
