«…Κενότητα των επιδείξεων, δράματα επί σκηνής, ποίμνια,
αγέλες, κονταροχτυπήματα, ένα κοκαλάκι ριγμένο στα σκυλιά, ψίχουλα ψωμιού στη
στέρνα με τα ψάρια, αχθοφόρα μυρμίγκια, τρεχαλητά φοβισμένων ποντικιών,
μαριονέτες με κινήσεις σπασμωδικές.
Λοιπόν, πρέπει ανάμεσα σε όλα τούτα να
στέκεσαι πράος και χωρίς αλαζονική αναίδεια.
Όμως να ‘χεις πάντα στο νου σου,
πως ο καθένας αξίζει όσο αξίζουν εκείνα για τα οποία έχει φροντίσει…»