Η ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΟΙ «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ»

Οι φόροι και τα κόμματα φέραν αυτή την κρίση
που κάνανε τον άνθρωπο να μη μπορεί να ζήσει

Κι όλο τη φτώχια πολεμά για να την αδικήσει
να βγάλει το ψωμάκι του το σπίτι του να ζήσει

Αλλά κι αυτό αδύνατο για να τα κονομήσει
και κάθε μέρα βλαστημά την έρημη την κρίση

Όλος ο κόσμος τα 'χασε κι όλοι παραμιλούνε
και κάθε μέρα βλαστημούν την κρίση που περνούνε

"Άντε να ζήσεις φτώχια και να πεθάνεις παλιοκρίση.
Γεια σου Ογδοντάκη μου, παιδί μου, γεια σου"

Κώστας Ρούκουνας, Σαμιωτάκι

(παλιό λαϊκό άσμα)


Χώρα βουτηγμένη σε βαθειά κρίση. Την αποκαλούν οικονομική, γιατί, εξ αιτίας ακριβώς αυτής της κρίσης, ότι δεν μπορεί να μετρηθεί σε όρους χρήματος δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό. Την αποκαλούν οικονομική, γιατί το μόνο για το οποίο υπάρχει αγωνία είναι να εξοφλήσουμε τους πιστωτές μας ώστε να μπορέσουμε να ξαναδανειστούμε. Βεβαίως και πρέπει να μη χρωστάμε, αλλά πρέπει επίσης να δούμε πώς θα βγούμε από τη λογική αυτών που θέλουν να (τους) χρωστάμε για να θησαυρίζουν από τα χρέη μας. Το χειρότερο όμως από όλα είναι ότι, αντιλαμβανόμενοι την κρίση μόνον σαν οικονομική, φροντίζουμε να βγούμε από αυτή χωρίς να απαλείψουμε τα - μη οικονομικά - αίτια που την προκάλεσαν.

«Πολιτικές δυνάμεις» και «κοινωνικές συλλογικότητες» που έχουν αναγάγει τη ανευθυνότητα και την πρόκληση σε ιδεολογία και έχουν καταφύγει σε αυτές σε μία απελπισμένη τους προσπάθεια να κρατηθούν ζωντανές στο πολιτικό προσκήνιο, εκμεταλλεύονται τα, πραγματικά μεγάλα, προβλήματα των μεταναστών και των προσφύγων οι οποίοι έχουν κατακλύσει παράνομα τη χώρα, παρέχουν σε μία ομάδα από αυτούς οργανωτική στήριξη και "αγωνιστική συμπαράσταση" και κάνουν, από κοινού, κατάληψη χώρων του κεντρικού κτιρίου της Ν.Σ. του Ε.Κ.Π. Οι παράνομοι μετανάστες και πρόσφυγες, με «αγωνιστικό φρόνημα» που αποπνέει περισσότερο θράσος και προκλητικότητα, παρά αγωνία και αβεβαιότητα, παίζουν στην ουσία το παιχνίδι των πατρώνων τους, οι οποίοι όταν βλέπουν ότι κινδυνεύουν να χάσουν ότι, λίγο, τους έχει απομείνει από τις κοινωνικές δυνάμεις που τους στήριζαν άλλοτε, καταπίνουν τα λόγια τους, βάζουν μπόλικο νερό στο κρασί τους και κρύβονται πίσω από τον ομιχλώδη, ρομαντικό και ανώδυνο, πλην πιασάρικο, τίτλο του «αλληλέγγυου». Το κακό όμως έχει γίνει, σε βάρος όλων των παρανόμων μεταναστών, με την άκρως αρνητική εικόνα που εξέπεμψε αυτή η καθοδηγούμενη μικρή ομάδα, και η άρση του πανεπιστημιακού ασύλου βρίσκεται πάλι ψηλά στην ατζέντα των συζητήσεων, με λάθος τρόπο, σε λάθος χρόνο, για λάθος λόγους.

Πρυτανικές αρχές (οι πραγματικοί «καταληψίες» του θεσμού και του ασύλου), που το μόνο που φαίνεται να τις ενδιαφέρει είναι η διατήρηση του τέλματος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, γιατί μόνο στη στασιμότητα των νερών και τις αναθυμιάσεις των βάλτων μπορούν να επιβιώνουν, να αναπαράγονται, να αυγαταίνουν και να ευδοκιμούν σε βάρος της παιδείας, της νεολαίας και του λαού. Οικογενειοκρατία , ερευνητικά προγράμματα, κοινοτικά κονδύλια, συναλλαγή με φοιτητικές ομάδες, από τις εκλογές πρυτανικών αρχών μέχρι τη διανομή σημειώσεων και τη λειτουργία κυλικείων, στημένες διαδικασίες επιλογών και προαγωγών επιστημονικού προσωπικού, μόνιμη συμπεριφορά Ποντίου Πιλάτου ή κότας στα θέματα του πανεπιστημιακού ασύλου, σιωπή τάφου σε όποιο θέμα αφορά στον τόπο- όσο κρίσιμο και να είναι- εφ όσον δεν αφορά στη συντεχνία τους, είναι μερικά μόνο από τα συμπτώματα της γενικής αφασίας που τις χαρακτηρίζει. (Παρεμπιπτόντως, η κόντρα με την υπουργό παιδείας για τη διοίκηση των Α.Ε.Ι., δημιουργεί την ανάγκη σύσφιξης των συμμαχιών των πρυτανικών αρχών με τις δυναμικές μειοψηφείες που ελέγχουν τις συμπεριφορές του φοιτητικού σώματος, εκμεταλλευόμενες τα συμφέροντα του, το φανατισμό του ή την αδιαφορία του. Ακόμη, επειδή δεν τις ενδιαφέρει να προσφέρουν στο θεσμό τον οποίο «υπηρετούν», αντίθετα, κέρδη να προσκομίσουν από αυτόν επιδιώκουν, είναι έτοιμες να συμμαχήσουν και με το διάβολο για να μη χάσουν τον ολοκληρωτικό έλεγχο του χώρου που έχουν, αναξιοκρατικά πολλοί από αυτούς, καταλάβει). Ευτυχώς που ο φόβος του εισαγγελέα και των πιθανών συνεπειών του νόμου υπερίσχυσαν του φόβου λήψης μιας ορθής απόφασης και έτσι ξεκινούν οι συζητήσεις με τους καταληψίες για τις τεχνικές λεπτομέρειες της αποχώρησης τους (δεν δέχομαι τον όρο «διαπραγματεύσεις» που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρο από τα θλιβερά και ανεπαρκή Μ.Μ.Ε. γιατί αλλοίμονο μας αν οι εισαγγελείς διαπραγματεύονται, με οποιονδήποτε, τους όρους και τις προϋποθέσεις εφαρμογής των νόμων).

Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, διαχειρίζεται την κρίση όσο πιο καλά μπορεί, αν λάβει κανείς υπ’ όψη του τις γενικότερες και ειδικότερες συνθήκες που επικρατούν, τις διαστάσεις που θα μπορούσε να πάρει η προβοκάτσια των αλληλέγγυων και τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει στην κοινωνία. Βέβαια, δεν έχουν ακόμη αιτιολογηθεί επαρκώς οι λόγοι που δημιούργησαν τις προϋποθέσεις της κρίσης, αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν υπάρχει δικαιολογία.

Τα Μ.Μ.Ε., για άλλη μια φορά, δείχνουν τον πλούτο της ανευθυνότητας τους και τη ένδεια της γλώσσας τους. Αναδεικνύουν το θέμα σε πρώτη (και μερικά σε μοναδική) είδηση, κατασκευάζουν, με απλουστευτικό τρόπο, «καλούς» και «κακούς», «θύτες» και «θύματα», «αλληλέγγυους» και «διώκτες» (και όλα αυτά με ένα λεξιλόγιο εκατό πολυφορεμένων λέξεων) μόνο και μόνο για τα νούμερα της τηλεθέασης στα μηχανάκια της AGB. Δυστυχώς, η εξέγερση στην Αίγυπτο μας γλύτωσε από τα χειρότερα.

Εμείς, οι υπόλοιποι, τι κάνουμε; Άναυδοι παρακολουθούμε το θέατρο του παραλόγου που ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας (να δούμε τι έχουν να αντικρίσουν ακόμα αυτά τα μάτια) και τρομάζουμε στην ιδέα ότι κάποιοι, αντί να προσπαθούν να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία, επιδιώκουν να δημιουργήσουν κρίση για να βρούνε ρόλους και ευκαιρίες ανάδειξης τους μέσα από αυτήν, χωρίς να νοιάζονται για τις συνέπειες. (κατά τα άλλα, είναι αλληλέγγυοι, αλλά, αλήθεια, αλληλέγγυοι σε τι και προς ποιους;). Το χειρότερο όμως από όλα είναι ότι η μεγαλύτερη κρίση που περνάει η χώρα μας δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά οικονομική, πολιτική, πολιτιστική και ηθική. Και για αυτού του είδους τις κρίσεις δεν υπάρχει, δυστυχώς, ούτε Δ.Ν.Τ., ούτε τρόικα, ούτε καν αλληλέγγυοι, αλλά μόνον εμείς, οι υπόλοιποι. Λοιπόν, τι κάνουμε;