ΜΕ ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΚΕΦΑΛΙΑ, ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ;

«…Προτιμώ ένα σπασμένο μάρμαρο από ένα σπασμένο κεφάλι, είτε παιδιού 13 χρόνων, είτε αστυνομικού…».

Από ομιλία του κ. Υπουργού Π.Π.

Τύπος, 7/12/2011

Μιλώντας στη Βουλή, κατά τη διάρκεια επίκαιρης ερώτησης, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη είπε, μεταξύ άλλων, αναφερόμενος στις διαδηλώσεις της περασμένης Τρίτης για τη μνήμη του δολοφονημένου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου:

« ... άκουγα χθες ένα κόμμα, την Δημοκρατική Συμμαχία της κ. Μπακογιάννη, να ζητάει την παραίτηση μου γιατί λέει δεν ισοπεδώσαμε τη διαδήλωση των μαθητών προχθές και γιατί η αστυνομία επέτρεψε να σπάσουν ένα μάρμαρο, γιατί ένα μάρμαρο ήταν αυτό το οποίο έσπασαν στην πλατεία Συντάγματος. Εγώ θέλω να πω καθαρά. Ότι προσωπικά προτιμώ ένα σπασμένο μάρμαρο από ένα σπασμένο κεφάλι, είτε παιδιού 13 χρόνων, είτε αστυνομικού. Είναι η αντίληψη μου. Είναι η αντίληψη της παράταξής μας. Είναι η δημοκρατική μας συνείδηση», πρόσθεσε και μεταξύ άλλων ανέφερε ότι «για να μπορούμε να έχουμε αυτό το αποτέλεσμα χρειάζεται πολύ σοβαρή εκπαίδευση για τους αστυνομικούς, να μπορούν να ανταποκριθούν σε συνθήκες έντασης. Σε συνθήκες σύγκρουσης. Γι αυτό χρειάζεται αναβάθμιση της εκπαίδευσής τους σε τρία επίπεδα. Πρώτο επίπεδο, η ενίσχυση του δημοκρατικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Ο αστυνομικός πρέπει να ενημερώνεται από την πρώτη μέρα που μπαίνει στο Σώμα και να εκπαιδεύεται πάνω σε αυτό, ότι το πρώτο μέλημά του είναι η διαφύλαξη των δικαιωμάτων των πολιτών…».

Οι προτιμήσεις του κ. Υπουργού προστασίας του Πολίτη αποτελούν, έτσι κι αλλιώς είδηση, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για το τόσο σοβαρό θέμα της επιλογής μεταξύ σπασμένων μαρμάρων ή σπασμένων κεφαλιών. Όλοι, υποθέτω και ελπίζω, εκτός ίσως από κάποιους διεστραμμένους κρανιοχειρουργούς, ακόμα και αν δεν έχουν την αντίληψη του κ Υπουργού, δεν ανήκουν στην παράταξή τους  και δεν έχουν  τη δημοκρατική τους συνείδηση, θα προτιμούν τα σπασμένα μάρμαρα από τα σπασμένα κεφάλια.

Δεν γνωρίζω αν ο όρκος που έδωσε ο κ. Υπουργός ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του, καλύπτει και τέτοιου είδους προβληματισμούς και αναζητήσεις, είμαι σίγουρος όμως ότι θα περιελάμβανε θέματα όπως η προστασία των πολιτών, η προστασία της λειτουργίας των πόλεων, η προστασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, η προστασία του δημόσιου και ιδιωτικού χώρου, ίσως και κάποια ακόμα που μου διαφεύγουν, και όλα αυτά με ταυτόχρονη τήρηση των νόμων και του συντάγματος του κράτους μας. Άλλωστε, η αντιμετώπιση αυτών των θεμάτων είναι που θα κάνει τους πολίτες να απαντήσουν σωστά σε ένα άλλο ερώτημα που σίγουρα τον ενδιαφέρει, δηλαδή αν ευχαριστήθηκαν πιο πολύ την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του ο κ. Υπουργός, ή την ημέρα που αντικαταστάθηκε.

Γιατί το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα από τα λεγόμενα του κ. Υπουργού είναι ότι δεν θέλει, δεν τολμά ή δεν γνωρίζει πώς να ασχοληθεί με τα ζητήματα του υπουργείου του, ότι προτιμά να χτίζει ένα προφίλ που θα είναι συμπαθητικό στους κομματικούς του συσχετισμούς, καθώς και στους ψηφοφόρους της εκλογικής του περιφέρειας, μιας και οι περισσότεροι δεν διαμένουν εκεί που ψηφίζουν, ότι προτιμά να μην έχει συγκεντρώσεις έξω από το σπίτι του, ότι θέλει να αγνοεί πως οι νεκροί με τα απανθρακωμένα σώματα που θρηνήσαμε πρόσφατα σκεπάζονται σήμερα από μάρμαρα που δεν σπάσανε.


Γιατί η εκπαίδευση των αστυνομικών, στην οποίαν αναφέρεται, δεν είναι θέμα του υπουργείου παιδείας για να το σχολιάζει σαν κριτής της αρμόδιας υπουργού, δικό του θέμα είναι, όπως θέμα του κάθε υπουργού προστασίας του πολίτη είναι να επιλέγονται σωστά αυτοί που εισέρχονται στο αστυνομικό σώμα για να μην «μπαίνουν στο σώμα για να την αράξουν, να βρουν μια καλή δουλειά…» όπως  είπε ο ίδιος στη βουλή, αλλά και να ελέγχονται όταν «την αράζουν», όπως δεν είπε και δεν πράττει.

Γιατί, τέλος, εκτός από τα σπασμένα και τα γερά κεφάλια, υπάρχουν και τα άδεια κεφάλια. Με αυτά, τι θα γίνει; Πότε, επιτέλους, θα επιλέξουμε να μην εξαρτάται από αυτά η ζωή μας;