«Είναι πολλά τα λεφτά Άρη»(ατάκα από την ταινία του 1964 «Λόλα» του Ντίνου Δημόπουλου. Ο Σπύρος Καλογήρου απειλεί με μαχαίρι τον Νίκο Κούρκουλο. «Είναι ανάγκη να χτυπηθούμε;», ρωτάει ο Κούρκουλος. «Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη», απαντάει ο Καλογήρου. Η σκηνή αυτή δηλώνει τη θυσία των ιδανικών και των αξιών στο βωμό του χρήματος)
Στις 29/7/2011, από τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο εκδόθηκε το παρακάτω δελτίο τύπου:
Αθήνα, 29 Ιουλίου 2011
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Με απαράδεκτο τρόπο, εν κρυπτώ, μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, ο
Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κ. Ανδρέας Λοβέρδος,
κατέθεσε τροπολογία στο Πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών με
την οποία προωθεί το άνοιγμα του ιατρικού επαγγέλματος, την οποία
καταγγέλλει ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος.
Σύμφωνα με την τροπολογία αυτή, κάθε επιχειρηματίας, μη γιατρός, μπορεί
να ανοίγει διαγνωστικά κέντρα, πολυιατρεία και γενικά ιατρικά κέντρα που θα
παρέχουν πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.
Ο Π.Ι.Σ. διαμαρτύρεται για την τακτική αυτή του Υπουργού που συνεχίζει να
αγνοεί το διάλογο και τις εκπεφρασμένες θέσεις των ιατρικών συλλόγων.
Τονίζει ότι για τελευταία φορά θα προσέλθει στην προγραμματισμένη
συνάντηση με την ηγεσία του Υπουργείου, τη Δευτέρα 1η Αυγούστου, στην
οποία θα θέσει όλα τα φλέγοντα ζητήματα του χώρου: ΕΟΠΥΥ, συγχωνεύσεις
νοσοκομείων, κ.τ.λ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι και στις τέσσερις συναντήσεις που προηγήθηκαν με
τον Π.Ι.Σ., το Υπουργείο Υγείας δεν έδωσε τελικά τις αναμενόμενες προτάσεις
του για όλα τα ζητήματα του χώρου.
Για το Δ.Σ. του Π.Ι.Σ.
Ο Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας
Δρ Εμμανουήλ Γ. Καλοκαιρινός Δρ Κώστας Αλεξανδρόπουλος
Με λίγα λόγια, ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, ο κορυφαίος θεσμικός εκπρόσωπος των επαγγελματιών της ιατρικής διαμαρτύρεται γιατί, σύμφωνα με το δελτίο τύπου, και άλλοι επαγγελματίες-επιχειρηματίες, εκτός των ιατρών, θα μπορούν να ιδρύουν και να λειτουργούν επιχειρήσεις που θα παρέχουν πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Το επιχείρημά τους είναι ότι αποφάσεις και επιλογές που αφορούν στην υγεία, θα περάσουν στην αρμοδιότητα μη ιατρών, με συνέπεια την εμπορευματοποίηση και, άρα, την υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας. Και ακόμη, ότι οι άνθρωποι που δεν έχουν δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη και που δεν ασκούν το ιατρικό λειτούργημα, είναι, από χέρι, αναξιόπιστοι.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα ένα-ένα:
1. Αν παραφράσουμε την παλαιά παροιμία «ουδείς μωρότερος των ιατρών αν δεν υπήρχον οι διδάσκαλοι», σε μία επικαιροποιημένη εκδοχή, θα λέγαμε ότι «ουδείς αντικοινωνικότερος των ταξιτζήδων, αν δεν υπήρχον οι ιατροί».
2. Επειδή εκτιμώ ότι η παραπάνω εκδοχή, απηχεί την αντίληψη της πλειοψηφίας της κοινής γνώμης, και όχι αδίκως, διαγράφω τα περί όρκου του Ιπποκράτη και περί λειτουργήματος, ως ανυπόστατα και η μοναδική μου απαίτηση από τους γιατρούς είναι να είναι επαρκείς και έντιμοι επαγγελματίες.
3. Και σήμερα λειτουργούν επιχειρήσεις που παρέχουν πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, στις οποίες η πλειοψηφία των μετοχών δεν ανήκει σε γιατρούς. Οι γιατροί οι οποίοι, στις αποφάσεις και τις επιλογές τους που αφορούν στην εφαρμογή αγωγής ή νοσηλείας σε ασθενείς τους, εκτιμούν ότι εμποδίζονται στο έργο τους από τους επιχειρηματίες στις επιχειρήσεις των οποίων απασχολούνται και δεν παραιτούνται καταγγέλοντάς τους, δεν είναι ούτε επαρκείς ούτε έντιμοι επαγγελματίες.
4. Και σήμερα λειτουργούν επιχειρήσεις που παρέχουν πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, στις οποίες η πλειοψηφία των μετοχών ανήκει σε γιατρούς. Στην Ελλάδα έχουμε (δυστυχώς) πολλές πρωτιές. Θα αναφέρω μερικές:
-σε τοκετούς με καισαρική τομή
-σε τοκετούς προγραμματισμένους πριν από τις διακοπές Χριστουγέννων, Πάσχα και θέρους
-στις αμβλώσεις
-στην υπερσυνταγογράφηση φαρμάκων και στην υπερκατανάλωση σταντς, βηματοδοτών, ορθοπεδικών βοηθημάτων και άλλων κατηγοριών ιατρικού υλικού
-στο κόστος διάγνωσης και των πιο απλών παθήσεων, λόγω της πληθώρας των παρακλινικών εξετάσεων που ζητούνται
Θα ήταν καλό να πληροφορηθούν οι Έλληνες φορολογούμενοι για το ποσοστό συμμετοχής όλων των επιχειρήσεων παροχής πρωτοβάθμιας ιατρικής φροντίδας, ανεξάρτητα από τη σύνθεση του μετοχικού τους κεφαλαίου, σε αυτό το «πάρτυ» σπατάλης, που το μεγαλύτερο μέρος του λογαριασμού πληρώνεται από τα ασφαλιστικά ταμεία.
5. Αλλά και γενικότερα, ο ιατρικός κόσμος δεν χαίρει πλέον και καμιάς ιδιαίτερης εκτίμησης από την ελληνική κοινωνία. Θες τα «φακελάκια», θες οι προκλητικά υψηλές αμοιβές στα ιδιωτικά ιατρεία, θες οι προκλητικά ανέντιμες φορολογικές δηλώσεις, θες το εμπόριο των κρεβατιών στα νοσοκομεία, θες οι «αλυσίδες εξυπηρέτησης μιας στάσης» με τους φαρμακοποιούς (όπου ο ασθενής πηγαίνει το βιβλιάριό του στο φαρμακοποιό του και παίρνει ότι φάρμακο θέλει χωρίς να δει ποτέ το γιατρό), θες το, κατά την ποδοσφαιρική ορολογία, «ένα - δύο» ανάμεσα σε γιατρούς και ακτινολόγους, σε γιατρούς και μικροβιολόγους, σε γιατρούς διαφορετικών ειδικοτήτων, θες, θες ,θες και τι δεν θες. Όταν λοιπόν ο Π.Ι.Σ. διαπιστώνει ότι χωρίς την πλειοψηφική συμμετοχή των γιατρών στη μετοχική σύνθεση του κεφαλαίου των επιχειρήσεων πρωτοβάθμιας φροντίδας κινδυνεύει η υγεία, ακούγεται τόσο αξιόπιστος, όσο ο Πρόεδρος της Συνόδου των Πρυτάνεων των όταν λέει ότι χωρίς την κατοχή της πλειοψηφίας στη διοίκησή των Α.Ε.Ι. από ακαδημαϊκούς, κινδυνεύει η παιδεία.
6. Ο Π.Ι.Σ., αλλά και όλοι οι ιατρικοί σύλλογοι της χώρας, δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για την άσκηση της ιατρικής από τα μέλη τους με επιστημονική επάρκεια και εντιμότητα. Η κοινή γνώμη δεν είναι ανόητη. Ξέρει να διακρίνει τους γιατρούς από τους «γιατρούς», να τιμά τους πρώτους και να απορρίπτει τους δεύτερους. Τους πρώτους τους βλέπει να αγωνιούν και να αγωνίζονται μαζί τους, για την υγεία τους και για την υγεία, τους δεύτερους τους βλέπει μόνο στη ρεσεψιόν και στο ταμείο. Συμπάσχει με τους πρώτους, αλλά δεν τραβάει και κανένα ζόρι για τους δεύτερους, τουναντίον μάλιστα.
Πόσο μάλλον, που «είναι πολλά τα λεφτά, Άρη».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου