Ένα όνειρο

Χθες το βράδυ, όταν πήγα για ύπνο, είδα ένα παράξενο όνειρο.

Είμαστε, λέει, στην πίστα ενός βρώμικου παλιού σκυλάδικου της εθνικής οδού και χορεύουμε.

Τι παράξενος στ' αλήθεια χορός. Αντίθετα με όλους τους άλλους, ο χορευτής σ' αυτόν,  στέκοντας ακίνητος , χορεύει μόνο με τα χέρια του που τα κουνάει συνεχώς, έτσι που οι παλάμες να χτυπούν η μία την άλλη. Ακούει ο καθένας μας όλους τους άλλους  μέσα στην πίστα να χτυπούν τις παλάμες τους, νομίζει ότι γι αυτόν βαράνε τα  παλαμάκια και συνεχίζει το χορό του, πιστεύοντας ότι αυτός είναι ο πιο καλός χορευταράς.

Όταν τα όργανα σταματήσουν, γυρνάμε όλοι ευχαριστημένοι στα τραπέζια μας κι όταν τα γκαρσόνια μας φέρνουν το λογαριασμό, όλοι συμφωνούμε ότι πιο καλός χορευταράς δεν πρέπει να πληρώσει.  

Φεύγουμε χωρίς να πληρώσει κανένας,  το γκαρσόνι τραβά τα μαλλιά του και ο ιδιοκτήτης του σκυλάδικου μειώνει  τα μεροκάματα του προσωπικού για να ρεφάρει.  

Χθες το βράδυ, πριν πάω για ύπνο, άκουσα στο ραδιόφωνο τα νέα, και κύρια θέματα ήταν η φοροδιαφυγή και το ασφαλιστικό.