Θα σας πω μία μικρή
ιστορία που τη θυμάμαι κάθε φορά που ακούω κάποια από τις πράγματι λυπητερές
αφηγήσεις συνανθρώπων μας που βρίσκονται σε άσχημη οικονομική κατάσταση εξ
αιτίας υπερδανεισμού.
Συνάντησα, πριν από
πολλά χρόνια ένα γέρο παλιατζή, Εβραίο, στην Τάλσα της Οκλαχόμα. Πήγα πρωί-πρωί
στο μαγαζί του, για να τον πετύχω στο σεφτέ και να μου κάνει καλή τιμή σε ένα μεταχειρισμένο
ραδιόφωνο που ήθελα να αγοράσω. Χασομέρηδες και οι δύο, εφτά η ώρα το πρωί,
είπαμε πολλά, αλλά μου έμειναν στη μνήμη τα πιο κάτω λόγια του:
«Σαν βγαίνεις για
ψώνια, να θυμάσαι τρία πράγματα πριν αγοράσεις κάτι:
1.-Να πληρώνεις πάντα με μετρητά, για να νοιώθεις το ζεστό χρήμα να φεύγει μέσα από τα χέρια σου και να το λυπάσαι. Με τις επιταγές και τις πιστωτικές κάρτες δεν το σέβεσαι το ίδιο.
2.-Να υπολογίζεις την τιμή σε μέρες ή ώρες της εργασίας σου, γιατί έτσι θα καταλάβεις καλύτερα πόσο αξίζει αυτή η αγορά.
3.-Να σκέφτεσαι πάντα μήπως αυτό που αγοράζεις καταλήξει σε κάποια γεμάτη αποθήκη, να κάνει παρέα σε ένα σωρό άλλα άχρηστα πράγματα που, κάποτε αγόρασες, ποτέ σου δεν χρησιμοποίησες και τώρα δεν ξέρεις τι να τα κάνεις».
1.-Να πληρώνεις πάντα με μετρητά, για να νοιώθεις το ζεστό χρήμα να φεύγει μέσα από τα χέρια σου και να το λυπάσαι. Με τις επιταγές και τις πιστωτικές κάρτες δεν το σέβεσαι το ίδιο.
2.-Να υπολογίζεις την τιμή σε μέρες ή ώρες της εργασίας σου, γιατί έτσι θα καταλάβεις καλύτερα πόσο αξίζει αυτή η αγορά.
3.-Να σκέφτεσαι πάντα μήπως αυτό που αγοράζεις καταλήξει σε κάποια γεμάτη αποθήκη, να κάνει παρέα σε ένα σωρό άλλα άχρηστα πράγματα που, κάποτε αγόρασες, ποτέ σου δεν χρησιμοποίησες και τώρα δεν ξέρεις τι να τα κάνεις».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου